MARIJA VUJOVIĆ MILIĆEVIĆ, ŽENA LETAČ: NIKADA MI SE NISU SLOMILA KRILA


MARIJA VUJOVIĆ MILIĆEVIĆ, ŽENA LETAČNIKADA MI SE NISU SLOMILA KRILA


Marija Vuković Milićević iz Tivta jedna je od rijetkih žena sa prostora bivše Jugoslavije koje su život provele u vazduhoplovstvu i posvetile ga vazduhoplovstvu, a  nakon što su se prestale baviti „nebeskim visinama“, nikada nisu dale da im se polome krila.


O svojim krilima koja i danas lete sa zemlje večeras je u galeriji Kulturnog centra govorila upravo ova „nebeska heroina“, prisustvujući promociji knjige svoje prijateljice Radmile Tonković „Nebeske heroine sveta“ u kojoj se autorka bavila biografijama preko 2.000 svjetskih žena-letača.


„Svi znaju za muške plote, a malo ko za žene, iako se muškarci time češće bave, pa je moj mlađi sin kapetan na Erbasu „Ear Srbije“, a stariji je elektroničar na aerodromu na Tivtu, moj otac je prva generacija jugoslovenskih pilota od 1948. godine, a majka jedriličarka, pa sam i ja sama u Vršcu završila vazduhoplovnu školu i bavila se vazduhoplovstvom, iako sam završila neki drugi fakultet“, kazivala je Vuković Milićević.


Prisjećajući se svoga prvog leta sa ocem kao petogodišnja djevojčica, kaže da je letjela i padobranom skakala sve dok 1965. godine, pri obaranju svjetskog rekorda pri skokovima u Portorožu, kao reprezentativka bivše Jugoslavije, nije doživjela  udes, a nakon kome i buđenja iz kome zauvijek prestala sa vazduhoplovnom karijerom.


Kaže da je imala na hiljade letova i na hiljade skokova, ali i veliki broj rekorda, među kojim ipak izdvaja jedan visinski skok kojim je postavila rekord daleke 1965. godine, a oborila ga je tek 2007. godine skakačica Radmila Đurić.


„Ja sam te daleke godine, postavila rekord skokom sa 5.380 metara bez kiseonika, sa veoma bednom opremom, a taj rekord je tek pre jedanaest godina oboren“, kaže ova sedamdeset četverogodišnja dama.


Ništa je, da nije bilo one kobne povrede, ne bi moglo odvojiti od letenja i skokova, jer je, leteći nekadašnjim starim „utvama“ sa otvorenom kabinom, oboljela i od sinusa, a onda sjela i u „Eltu 1“, zatim u Ikarusov „Kurir“ i druge lake avione.


Za kratko vrijeme padobranskih skokova postigla je pet državnih i jedan svjetski rekord, što će je u plavim visinama držati sve ove godine, pa je, budući da se morala odreći letačkog sporta i skokova, godinama nakon pada, pa i dan danas, ostala vezana za avio sportove.


Radeći decenijama kao vještak građevinske struke, za sebe u šali kaže da je ponovo ostala da leti, „kao vještica“, jer su se tako u šali nazivale žene vještaci.  


Prisjećajući se kako je, odrastajući uz oca i majku, zaljubljenike u avio sportove, ova Subotičanka sa vršačkom školom letenja, objašnjava da, kada se čovjek jednom vine u nebo – nikada ne želi da aterira, makar i u mašti.


„I nakon povrede sam ipak stalno ostala u sportu, pomagala vazduhoplovce, jer sam bila na takvom položaju da mogu sakupljati donatore koji su bili voljni da pomognu da se sakupljaju pare za padobrane i ostalu opremu potrebnu za ovaj sport, a onda sam počela da podržavam i pratim moju dragu drugaricu Radmilu Tonković koja je nas žene – letače izvukla iz zaborava“, dodaje dalje gospođa Marija.


Kaže da je i sama ponosna na prijateljicu koja je deset godina pisala ovu knjigu o  ženama koje su ravnopravno sa muškarcima ispisale istoriju vazduhoplovstva i kosmičkih putovanja i da će je na promocijama pratiti gdje god to bude moguće...


Promovišući svoju knjigu, Radmila Tonković koja je više od 20 godina radila u komandi Ratnog vazduhoplovstva i protivvazdušne odbrene u Beogradu, prvi vazduhoplovni novinar i poznavalac ruske vazduhoplovne tehnike, naglasila je da ovo djelo predstavlja važan doprinos na polju istorije vazduhoplovstva, posebno žena iz ove oblasti. 


Knjigu sam pisala 10 godina, putujući po svim kontinentima, da bi zabilježila same početke letenja žena od Afrike, Azije, Australije, Novog Zelanda, Amerike i Evrope, gdje je i sve počelo 1910. godine u Francuskoj, pa do nekih masovnijih letenja“, kazala je autorka, dodavši da je knjiga najprije štampana na ruskom jeziku, jer su prepoznali njen značaj i proglašena je za jedinstvenu svjetsku enciklopediju te tematike...


Ona je prva žena vazduhoplovni novinar i urednik na Balkanu u časopisima – „Aeromagazin“, „Naša krila“ i „Moma-glasnik“, a kao pisac, novinar, publicista i prevodilac piše za mnoge časopise u Srbiji i inostranstvu...


 

Loading ...

ANKETA

Da li ste zadovoljni novom autobuskom stanicom?