SA PRVE SESIJE TEOLOŠKOG SIMPOSIONA


SA PRVE SESIJE TEOLOŠKOG SIMPOSIONA


U organizaciji Centra za filosofiju i teologiju Eparhije zahumsko-hercegovačke i primorske u Trebinju je počeo peti godišnji, peti po redu, Simposion „Teologija u javnoj sferi“, koji je okupio brojne uvažene naučnike i profesore iz vjerskog i javnog života iz BiH, regiona i svijeta.


Episkop zahumsko-hercegovački i primorski Grigorije je na ovom skupu istakao, da moramo biti spremni za dijalog, razgovor i za susrete poput ovog simposijuma.


„Jednom riječju treba da budemo nepokolebljivi i istrajni u svojoj namjeri  jer upravo bi mir i povjerenje trebalo da donesu jednu vrstu katarze, pročišćenja, oslobađanja od nas samih prvenstveno, od sopstvenih strahova, predrasuda, zabluda“, naveo je episkop Grigorije.


Prva panel diskusija u okviru Simposiona „Teologija u javnoj sferi“ odnosila se na temu savremene umjetnosti i onoga što je kanonizovano – Umjetnost i kanon: između autentičnog ropstva i (ne) autentične slobode.


O ovom su temama govorili doc. Dr Todor Mitrović sa Visoke škole – Akademija CPC za umetnosti i konservaciju i prof. dr Mileta Prodanović sa Fakulteta likovnih umetnosti iz Beograda, te akademik Milivoje Unković, član ANU RS Banjaluka.


Profesor doktor Mileta Prodanović je nakon ove prve sesije zauzeo stav da se razgovor kretao u domenu odnosa savremenog čovjek, savremene umjetnosti i onoga što se smatra crkvenom umjetnošću, sa svim razlikama i dodirnim tačkama savremenog i kanonizovanog.


„Svi smo svesni toga da postoji jedna velika razlika, da se taj kanon koji je pomenut vrlo često koristi kao alibi za jednu vrstu produkcije koja podrazumeva beskrajno kopiranje postojećih uzora. Teško je očekivati da ovakav razgovor može da ima i definitavan zaključak, ali ja mislim da je postignuta jedna vrsta malo većeg duhovnog angažmana i povećani stepen razumevanja i onoga što se zove savremena i onoga što se zove crkvena umetnost“, naglasio je on, istakavši da je, da bi se ljudi razumjeli, potrebno da svako načini jedan korak, a da se savremena i kanonizovana umjetnost dodiruju, jer savremena umjetnost često ima za podsticaj nešto što dolazi iz teološke sfere, gdje se preuzimaju različiti motivi.


Docent doktor Todor Mitrović je zauzeo tezu da su „svi vizuelni mediji atomska bomba“.


„To je naprosto zato što je savremeni čovek vizuelno biće i našom percepcijom apsolutno dominira čulo vida i to čak više nije ni priča o savrmenom čoveku, jer je rimski čovek bio opsednut slikama, Vizantinci su jako dobro znali kakva je moć slike i nisu slučajno ratovali zbog slika, dakle, sliku ne možemo tretirati olako, jer bi to značilo držati atomsku bolmbu u ruci i igrati se s njom“, istakao je on.


Kaže da je nemoguće živjeti u koži srednjevjekovnog čovjeka, tako da je kopirati srednjevekovnu ikonu u današnjem kontekstu jedan naivan i krajnje neodgovoran gest ukoliko nismo svjesni ozbiljne razlike koja postoji između nas i srednjevekovnog čoveka. „Naprosto, slikar, ukoliko se zaista ne obraća svom okruženju – mašiće svoj zadatak, a svesno rađene kopije su neka vrsta resaturatorskog zadatka“, kazao je on...


SARANSAK 

Loading ...

ANKETA

Da li ste zadovoljni novom autobuskom stanicom?